Մի ընտանիքում կույր մարդ կար, որին տալիս էին ամենաընտիր կերակուրը, հագուստը, անկողինը՝ ամեն, ամեն ինչ, բայց գիշեր-ցերեկ թնկթնկում էր ու դժգոհում, որ իր հետ շատ տմարդի են վարվում։
Ընտանիքի մյուս անդամները եթե ջուր էին խմում, ապա կույրին կաթ էին տալիս, յուրաքանչյուրը բավարարվում էր մի աման ապուրով, բայց կույրին երեքն էին տալիս։
Նրանք կես նկանակ հաց էին ուտում, իսկ կույրը՝ երեք։
Բայց միևնույն էր, նա ողբում էր շարունակ և անիծում իր բախտը։
Եվ կույրի ծնողները, չդիմանալով նրա թնկթնկոցին, շատ բարկանում և մորթում են իրենց միակ գառը, խորովում են և սկյուտեղով մատուցում։
Կույրը հոտվտում է, հետո շոշափելով ուզում է չափը իմանալ։ Վերջապես սկսում է ուտել։
Առաջին պատառը կուլ տալիս ասում է.
-Եթե էսքանը ինձ եք տալիս, հիմա ո՞ վ գիտի ամեն մեկիդ մի ոչխար է հասել։
Առաջադրանքներ
1. Ընթերցի՛ր առակը և մեկնաբանի՛ր:
Իմ կարծիքով այդ կույր մարդը ամենինչից դժգոհ է, ոչինչից չէր ուրախանում, ընտանիքի անդամներին չի հարգում և վատ բան է մտածում իր ծնողների մասին
2. Բնագրից օգտվելով, բնութագրի՛ր առակի գլխավոր հերոսին:
Գլխավոր հերոսը (կույրը) Անշնորհակալ,խոզ,բախտը անիծող է:
3. Առակի ասելիքը բնորոշող առած-ասացվածքներ գտի՛ր:
Անկուշտին ինչքան, որ տաս մեկա քիչ կլինի:Անշնորհակալի ինչել անես դժգոհ կլինի
4.Առակից դուրս գրեք ով և ինչ հարցերին պատասխանող բառերը
Մարդ, կերակուր, հագուստ, անկողին, ջուր, կաթ, աման, ապուր, ծնող, գառ, ոչխար
Բարսեղյան Մհեր 