Рубрика: 2021-2022 ուստարի

1. Какого бога почитали жители города Родосс?
   Гелиосуа
2. Что сделали враги?
   Враги осадили город, но вскоре покинули его, оставив там свою стенобитную   машину.
3. Что такое колосс?
   Это имя острова.
4. Почему родосцы решили воздвигнуть статую Гелиосу?
   Что бы Гелиос защитил остров от врагов и пуль.
5. Где стояла статуя? Какую высоту она имела?
   Она стояла в портовом городе Родосе, расположенном на одноимённом острове в Эгейском море, в Греции, а высота была около 36 метров.

Քարի լիճ է, որը գտնվում է Տավուշի մարզի Հովք գյուղի մոտ:Այդ լիճը արհեստական է և այն ստեղծել է, Ժիրայր Մելիքսեթյանը 11 տարվա ընթացքում:Նախկինում այդտեղ եղել է ճահիճ և քիչ-քիչ մաքրելով, ջուր լցնելով վերածել է շատ գեղեցիկ մի լճի: Ինչքան փորձել են փորել, լճին խորություն տալ, գրեթե չի ստացվել,քանի որ լճի չորս կողմը քարեր են եղել:Այստեղից էլ ծագել է «Քարի լիճ» անվանումը : Լճի մեջ երկու առու է մտնում: Ժիրայր Մելիքսեթյանը հատուկ տեսակի ձկներ է լցրել լիճը, որպեսզի նրանք ֆիլտրեն ջուրը:Լճում նաև կան բադեր և սագեր:«Քարի լիճը» տեղակայված է բարձր վայրում, լեռների արանքում:

Պարզ լիճ, Տավուշի մարզում, Դիլիջանից 9կմ հյուսիս-արևելք 1350 մ բարձրության վրա։

Հոսք ունեցող լիճ է։ Սնվում է աղբյուրներից։ Ունի 300մ երկարություն և 100մ լայնություն։ Միջին խորությունը 3 մ է, առավելագույնը 10 մ։ Մակերեսը կազմում է 0.,027 կմ², ծավալը 83,8 հազար խորանարդ մետր։ Լիճն ունի սողանքաարգելափակոցային ծագում։ Զարգացած են սողանքային երևույթները։ Շրջապատված է անտառներով։

Տրյուֆել սունկը աշխարհի ամենահազվագյուտ և ամենաթանկ սնկերից է։ Աճում է գետնի տակ՝ կաղնու, հաճարի, պնդուկի արմատներին։ Հավաքվում է հատուկ, բնորոշ նշաններով կամ կենդանիների օգնությամբ։ Սունկը ամենաընտիր ուտեստների մի մասն է, ունի անսովոր համ և բույր։ Այն սկսել է մշակվել նախորդ դարից, բայց քանի որ բերքը քիչ է, գները մնում են բարձր։

Սնկի նկարագրությունը

Տրյուֆելն սնկեր է Actinomycetes (skmchatye) բաժանմունքի և Pececia կարգի սնկից, Տրյուֆելների ցեղի տրյուֆելների ընտանիքից: Այս զարմանահրաշ սնկերի պտղաբեր մարմինները գրեթե ամբողջությամբ թաքնված են գետնի տակ, իրենց «արտաքինով» դրանք նման են կոների կամ կարտոֆիլի պալարների: Ոչ առանց պատճառի լատիներեն անունը հնչում է որպես «terrae tuber» կամ «երկրային կոն»:

Վերևից բորբոսը ծածկում է պերիդիումը` արտաքին ծածկույթի շերտը բազմաթիվ գորտնուկներով կամ ճաքերով: Որոշ տեսակների մոտ այն գրեթե սպիտակ է։ Կտրվածքի վրա ներքին միջուկը նման է մարմարին: Այն բաղկացած է ներքին և արտաքին երակներից, որոնք ունեն տարբեր երանգներ։ Սպորային պարկերը հասունանում են ներքին երակներում։ Դրանք ավելի թեթև են, քան դրսից։ Ցելյուլոզների գույնը տարբեր տեսակների տարբեր է:

Ըստ տեսակի նկարագրության՝ տրյուֆել սնկի բույրն ունի մի քանի նոտա՝ աշնանային անտառի հոտ, փտած տերևներ, հումուս, հասած մրգեր, նույնիսկ կակաո և շոկոլադ։ Տրյուֆելի համը նման է ընկույզի կամ բոված սերմերի, երբեմն այն ունի մրգային, կոկոսի կամ շոկոլադի հետհամ: Այն պատրաստվում է նվազագույն ջերմային մշակմամբ, գուրմանները խորհուրդ են տալիս այն ուտել հում վիճակում, որպեսզի չկորցնեն յուրահատուկ բույրն ու համը։ Եթե ​​դուք ուղարկում եք տրյուֆել պահեստավորման, այն կորցնում է իր հատկությունների մեծ մասը:

Սունկն օգտագործվում է որպես տարբեր ճաշատեսակների համեմունք։ Այն հիանալի համադրվում է թռչնամսի, սթեյքերի, մակարոնեղենի, քերած ձվի հետ։ Օգտագործում են սոուսներ, գուրման պաստեներ և միջուկներ պատրաստելու համար։ Դրա կալորիականությունը ցածր է։ Հայտնի են նաեւ սնկերի օգտակար հատկությունները. Դրանք պարունակում են B վիտամիններ (B1, B2), PP, C և էական ամինաթթուներ: Ժամանակին այս սնկերը օգտագործվել են որպես աֆրոդիզիակ:

Տրյուֆել սունկը չի կարելի երկար պահել՝ ընդամենը 2-3 օր սառնարանում +1 … + 2 ° C ջերմաստիճանի դեպքում՝ ապակե տարայի կամ ամուր փակ տարայի մեջ։ Թարմ սունկը գնում են հավաքման շրջանում։ Միաժամանակ ռեստորաններում մատուցվում է հատուկ «տրյուֆելների ճաշացանկ»։ Սունկը պահածոյացված է կոնյակի, գինու մեջ, երբեմն պատրաստում են հատուկ ձեթ, մածուկ։ Բայց այս ապրանքների համը բոլորովին այլ է:

Որտեղ են աճում տրյուֆելները

Տրյուֆել սունկը աճում է տերեւաթափ, հազվադեպ խառը ծառերի անտառներում: Նրանց միցելիումը նստում է արմատների վրա՝ նրանցից վերցնելով բոլոր անհրաժեշտ սննդանյութերը։ Հատկապես արժեքավոր են կաղնու արմատներում աճած պտղատու մարմինները, որոնք ավելի քիչ արժեքավոր տեղավորվում են հաճարենի, կեչու, պնդուկի, լորենու, բարդու մոտ: Մեկ ծառի մոտ հանդիպում են 3-7 կտորից բաղկացած խմբեր, բայց հաճախ դրանք առանձին են աճում։ Պտղատու մարմիններն ընկած են 5 սմ-ից 30 սմ խորության վրա (միջինը՝ 20 սմ):

Իրինա Սելյուտինա (կենսաբան).

Իրոք, տրյուֆելի միցելիումից կարող են առաջանալ 3-7 պտղաբեր մարմիններ, որոնք սովորաբար դասավորված են շրջանաձև՝ կազմելով բույն։ Այստեղ պտղատու մարմինները կլինեն տարբեր չափերի։

Երբ այս արժեքավոր սնկերը հասունանում են, նրանց վերևում հողը բարձրանում է, ինչը տրյուֆել հավաքողի համար այս վայրում պտղատու մարմինների առկայության հստակ ցուցանիշ է։ Ամեն տարի տեղի է ունենում բների աստիճանական աճ և ընդլայնում։ Հմուտ հավաքածուով, այսինքն. պահպանելով միցելիումի ամբողջականությունը, այս վայրերում՝ տրյուֆելները, կարող եք բերքահավաք կատարել հաջորդ տարիներին:

Իր լիարժեք զարգացման համար տրյուֆելին անհրաժեշտ է 3-4 ամիս։

Տեսակի ապրելավայրը Արևմտյան և Կենտրոնական Եվրոպան է, Ռուսաստանի եվրոպական մասը, Կովկասը, Ղրիմը, Միջերկրական ծովը: Հյուսիսային Աֆրիկայում աճում է հատուկ սպիտակ մարոկկական տրյուֆել: Նրա միցելիումը նստում է փշատերև ծառերի արմատներին՝ մայրու, սոճին, չնայած այն կարող է նաև պարուրել կաղնու արմատային համակարգը:

Տրյուֆելների տեսակները

Տրյուֆելների տարբեր տեսակներ կան։ Մոտ մեկ տասնյակը համարվում է ուտելի, բայց ընդհանուր առմամբ դրանք հարյուրից ավելի են: Միևնույն ժամանակ, մի շարք անուտելի և թունավոր սորտեր վերագրվում են այլ սեռերի։ Նրանք կիսում են ապրելակերպը իրական տրյուֆելների հետ. նրանք նույնպես աճում են գետնի տակ:

Պիեմոնտյան տրյուֆել

Պիեմոնտյան տրյուֆելը կամ իտալական սպիտակ տրյուֆելը գնահատվում է ամենից առաջ այս ընտանիքում: Այն աճում է միայն Պիեմոնտի որոշ շրջաններում, հյուսիսային Իտալիայում: Այն գտնվում է Թուրինի շրջակայքում գտնվող լեռնոտ շրջանում՝ Մոնֆերատոյում, Լանգեում և Ռոերոտում։ Աճում է կաղնիների, ուռենիների, բարդիների, ավելի հազվադեպ՝ լորենու տակ։ Աճող սեզոնը հոկտեմբերի կեսերից մինչև փետրվարի կեսերն է։

Սև ամառային տրյուֆել

Ռուսական տրյուֆել — սև ամառային տրյուֆելի երկրորդ անունը, որը հայտնաբերվել է Սկանդինավիայում, Կենտրոնական Եվրոպայում և նաև Ռուսաստանում: Աճում է կաղնու, հաճարենի, բոխի, հազվադեպ՝ կեչի կամ սոճիի տակ։ Ռուսական գետնասունկը հասունանում է հուլիսի վերջին օրերից մինչև նոյեմբերի սկիզբը։

Այս տեսակի առանձնահատկությունն այն է, որ մակերեսային երևույթն է ստորգետնյա, երբեմն նույնիսկ մակերես են դուրս գալիս պտղաբեր մարմիններ: Սրանք միակ սև տրյուֆելներն են Ռուսաստանում։

Գանձեր ունեմ անտա՜կ, անծե՜ր,
Ես հարուստ եմ, ջա՜ն, ես հարուստ
Ծով բարություն, շընորհք ու սեր
Ճոխ պարգև եմ առել վերուստ։

Անհուն հանքը իմ գանձերի,
Սիրտս է առատ, լեն ու ազատ.
Ինչքան էլ որ բաշխեմ ձըրի—
Սերն անվերջ է, բարին՝ անհատ։

Երկյուղ չունեմ, ահ չունեմ ես
Գողից, չարից, չար փորձանքից,
Աշխարհքով մին՝ ահա էսպես
Շաղ եմ տալիս իմ բարձունքից։

Ես հարուստ եմ, ես բախտավոր
Իմ ծընընդյան պայծառ օրեն,
Էլ աշխարհ չեմ գալու հո նոր,
Իր տրվածն եմ տալիս իրեն։

Առաջադրանքներ

1. Բանաստեղծության մեջ նշված բառերի համար գրեք հոմանիշ բառեր։
   պայծառ-լույսավոր,փորձանք-աղետ,երկյուղ-վախ,բաշխեմ-տարածեմ,անհուն-անսահման,վերուստ-վերևից:
2. Բանաստեղծությունից դուրս գրեք 6 ածանցավոր բառ, դրանց արմատներով կազմեք նոր բառեր։
   Անհուն-հուն-հունար,անտակ-տակ-տակդիր,անծեր-ծայր-ծայրամաս,բարություն-բարի-բարեգործ,բախտավոր-բախտ-բախտաբեր,փ-անհատ-հատ,հատընտիր:
3. Ի՞նչ գանձեր մասին է հեղինակը խոսում․ Գանձեր ունեմ անտա՜կ, անծե՜ր,
   Ես հարուստ եմ, ջա՜ն, ես հարուստ
   Հեղինակը գանձեր ասելով նկատի ունի սերը, բարությունը և շնհորքը:
4. Կարո՞ղ  եք ասել, թե որն է հեղիանակի գանձեր հանքը։
   Սիրտն է:
5. Ձեր կարծիքով ինչպե՞ս է հեղինակը սերն ու բարությունը բաժանում և հնարավո՞ր է, որ դրանք ավարտվեն։ Հատասխանը հիմնավորեք։
   Հեղինակը տարածում էր բարությունը սիրելով:Իմ կարծիքով սերն ու բարիությունը չեն կարող վերջանալ քանի դեռ դու սիրում ես և բարի արարքներ էս անում:
6.  հեղինակն ո՞ւմ ի նկատի ունի, երբ ասում է՝ «Իր տրվածն եմ տալիս իրեն»։
   Հեղինակը նկատի ունի Աստվածին
7. Ի՞նչ զգացողություն եք ունենում, երբ կարդում եք բանաստեղծությունը։
   Ես զգում եմ ինչպես է իմ հոգին լցվում սիրով և բարությամբ:Ձգում եմ ինչպես է իմ սիրտը լայնանում, զգում եմ ինչպես է իմ սիրտը լցվում սերով և ջերմացնում ինձ:
   

Строителем этого шедевра является известный афинский архитектор и скульптор по имени Фидий. К слову сказать, сохранились источники, свидетельствующие, что автор был очень требователен к тому материалу, из которого создавал скульптуру олимпийского Зевса. Итак, в 80 метрах от самого храма, по приказу Фидия была построена мастерская, в точности повторявшая размеры культового сооружения.

Таким образом, мастер работал и экспериментировал с реальными размерами. Тело Зевса было сделано из слоновой кости. В основании статуи была плита, шириной 6 метров и высотой 1 м соответственно. В целом же, по разным данным, высота монумента приближалась к 17 метрам, что приблизительно равно 5-этажному дому.

Соотношение олимпийского чуда света – статуи Зевса и непосредственно здания, в котором он был установлен, производили удивительный эффект. Казалось, что если бы громовержец захотел встать, то он бы разрушил крышу!

Грекам статуя была представлена в 435 году до нашей эры. Фидий приказал выкопать прямоугольный бассейн у подножия своего шедевра. Затем туда была залита вода, а сверху слой оливкового масла.

Уникальная отделка скульптуры и выше описанная хитрость позволяли отражаться лучам солнца так, что казалось, будто свет исходит из самой статуи Зевса. На открытии Фидий стоял в глубине храма, наслаждаясь потрясением зрителей. Достоверно судьба архитектора неизвестна.

Что же касается описываемого чуда света, то оно простояло около 800 лет. В начале V века нашей эры, когда в римской империи христианство установилось государственной религией, все языческие храмы были закрыты.

Однако во избежание разграбления уникального памятники культуры, скульптуру Зевса решили транспортировать в Константинополь. Именно там, в 425 году, во время пожара храма, статуя Зевса из Олимпии была уничтожена.

Несмотря на это, она вошла в семь чудес света, как пример необыкновенных инженерных, художественных и скульптурных достижений древности.