Рубрика: Մայրենի

Իմ դիմակի երեսը կապույտ է, աչքերի գույնը՝ կարմիր, բերանը՝ նույնպես։ Քիթը սև ու կարմիր է, իմ դիմակը շատ սիրուն է և միշտ ժպտում է։ Դիմակս իմ դեմքին է նման։ Ես շատ երկար էի մտածել, թե ոնց նրան պատրաստեմ, որպեսզի նա գեղեցիկ լինի։

Իմ ոտքերը օգնում են ինձ շատ խաղերում, օրինակ` ֆուտբոլում, բասկետբոլում և այլ խաղերում։

Իմ ոտքերը վազում են շատ արագ, ես կարող եմ մեկ կիլոմետր վազել։ Իմ ոտքերը շատ ուժեղ են, իմ ձեռքերի պես։ Ես իմ ոտքերը շատ եմ խաղացնում, փորձում եմ իմ ոտքերը միշտ ակտիվ պահել, վազել և էներգիաս ծախսել, քանի որ էներգիաս չծախսեմ, ապա գիշերը չեմ կարողանալու քնել։ Խորհուրդ կտամ ձեզ, որ ոտքերը միշտ մարզեք, մաքուր պահեք, խաղացրեք։ Կարճ ասած․ <<Խնամեք ձեր ոտքերը, քանի որ նրանք մարմնի կարևորագույն մասն են>>։

Կար, չկար մի մեծ անխելքների թագավորություն կար։ Մի օր նրանց թագավորության գետի ջուրը սկսեց վերջանալ, քանի որ նրանք շատ էին ջուր օգտագործում։ Նրանք մտածեցին, որ Աստված այդ ձևով պատժում է նրանց։ Թագավորը կանչեց ծառաներին և ասաց․

Լինում է չի լինում մի Պարոն Դդում է լինում։

Նա ոստիկանների գլխավորն էր և ասում էր, թե ով ինչ գործով զբաղվի։ Բոլորը նրանից գոհ էին, նույնիսկ այն մարդիկ, որոնք չէին սիրում ոստիկաներին։ Նա որոշեց մեկ շաբաթով մեկնել Բրազիլիա: Իր փոխարեն նշանակեց գլխավոր՝ Պարոն Վարունգին։ Պարոն Դդումը գնաց, իսկ Պարոն Վարունգը սկսեց հրամաներ տալ, ոչ մեկին դա դուր չէր գալիս, բայց նրանք դա պահում էին իրանց մեջ։ Իսկ երրորդ օրը, Պարոն Վարունգը չգիտեր ինչ ասել, դրա համար նա սկսեց անիմաստ խոսալ և այդ ամեն ինչը շարունակվելու է ևս չորս օր։

Լինում է չի լինում մի Մեծ Լոլիկ է լինում։ Մի օր նա որոշում է բարձրանալ սար։ Լոլիկը վախենում էր մենակով բարձրանալ սար, դրա համար նա կանչեց իր ընկերներին՝ Ուժեղ Լոլիկին, Բարձրահասակ Վարունգին, Փոքրիկ Լոլիկին և Թույլիկ Վարունգին։ Նրանք նստեցին Ուժեղ Լոլիկի մեծ մեքենայի մեջ և գնացին։ Նրանք հասան սարի մոտ և սկսեցին բարձրանալ։ Որոշ ժամանակ անց նրանք բարձրացան սարի կեսը։Մեծ Լոլիկը հոգնեց և ասաց․

Կլոր գաթան կարելի է մատուցել թխվացքի տեղ Ամանորին և այլ տոներին։

Գաթան սովորական ուտելիք չէ դրանով զարդարում են տոնական սեղաները։ Մեզանից շատերը հայկական կլոր գաթա չեն կարողանում պատրաստել մեկ պարզ պատճառով, չեն կարողանում պատրաստել։ Գաթան յուրահատուկ տեղ է զբաղացնում ժողովրդական տոներում, օրինա՛կ Ամանորին, Զատիկին, Հարսանիքներին և այլ տոներին։ Գաթան ընտանիքի ամրության խորհրդանշանն է քանի որ հայկական հարսանիքներին նվիրում են գաթա։ Գաթայի մեջ նաև դնում են կոպեկ և ով գտնում է, դառնում է այդ տարվա հաջողակը։

Կային, չկային,  մի զույգ գայլեր կային։ Այդ գայլերը շատ նման էին իրար և նրանց չէին տարբերում: Մեկը անխելք էր, մյուսը՝ շատ խելացի և ուներ աշխատանք։ Մի օր Խելացի Գայլը հիվանդանում է, Անխելք Գայլը որոշում է, որ իր եղբոր տեղը պետք է գնա աշխատանքի, որ իրեն գովեն։ Անխելք Գայլը շատ չարամիտ էր և որոշել էր ոչ միայն եղբոր աշխատանքին գնալ, այլ եղբորը աշխատանքից հանել: Անխելքը ցանկանում էր ընդունվել աշխատանքի ու դառնար խելացի, իսկ եղբայրը դառնար՝ անխելք։ Նա գնաց աշխատանքի, շատ վատ էր աշխատում, դրա համար էլ նրան հանեցին։ Հաջորդ օրը խելացի գայլը գնաց աշխատանքի և նրան ասացին.

—Բարև անխելք գայլ, մենք քեզ աշխատանքից դուրս էինք հանել ինչո՞ւ ես վերադարձել։

Խելացի Գայլն ասաց.

—Ե՞րբ եք դուրս հանել։

—Երեկ, շատ վատ և անպատասխանատու եք պահել։

Խելացի Գայլը պատասխանում է.

—Բայց ես երեկ հիվանդ էի, ո՞նց եմ եկել, կարող է իմ եղբայրն է եկել իմ փոխարեն, նա շատ չարամիտ է։ Երբ նրանք իմացան դրա մասին, զարմացած նայեցին միմյանց: Իսկ Անխելք Գայլը պատժվեց, քանի որ մնաց անաշխատանք:

Բարի լույս, սիրելի Ձմեռ Պապիկ։ Ես Մհեր Բարսեղյանն եմ, ես բարձրահասակ եմ և սիրուն։ Իմ կարծիքով, ես ամբողջ տարի ինձ խելոք եմ պահել: Այս տարին իմ համար շատ լավն էր, քանի որ մայրիկս շատ լավ ծնունդ է կազմակերպել։ Ու մեկ էլ շատ եմ սիրում, որ դու գալիս ես մեզ հյուր, նվերները պահում ես իմ պահարանում և նամակ ես տալիս։ Այս տարի ես քեզանից ուզում եմ լեգո և հոթ վիլս, իսկ եթե հոթ վիլս ու լեգո չբերես, կարող ես իրական կիթառ բերել։ Ես միևնույն է, քեզանից շատ շնորհակալ կլինեմ։

Բարև ձմեռ, արդեն դու եկել ես։

Սպասում եմ, սպասում, քեզ շատ-շատ,

Բայց դու չես գալիս, սիրելի ձյուն։

Մարդիկ Հավաքվել են իրար գլխի և անչափ սպասում են քեզ, ձյուն, իսկ ես նստած տանը, նայում եմ, թե դու ե՞րբ կգաս։ Ամբողջ օրը արթնանալիս նայում եմ, թե դու արդյո՞ք եկել ես, բայց դու չկաս: ինչո՞ւ չես գալիս, ձյո՛ւն, ձմեռը եկավ, բայց դու չես եկել։ Կարծես, ոչ թե ձմեռ է, այլ գարուն, ձյան հետք Հայաստանի ոչ մի անկյունում չկա։ Ես քեզ շատ սպասել եմ, բայց ոնց, որ անիմաստ եմ սպասել։ Եղանակը տաք է, ոչ մի անկյունում ձյուն չկա։