Заметки

Наступила поздняя осень. Дни стали короче и холоднее. Часто идут дожди. Дует холодный ветер. Природа готовится к зимнему отдыху. Совсем опустели луга и поля. Деревья скинули свои золотые наряды. Только рябина, будто в огнях, привлекает шумных птиц. Им сейчас нелегко. Давайте поможем им и сделаем кормушки.

1. Подбери антонимы к выделенным словам. Например: поздняя-раня холоднее-теплее короче-долше холодный-теплый шумных-тихих Часто-редка

2.Переведи на армянский язык:

золотые наряды-Ոսկե հագուստ

Природа готовится к зимнему отдыху.-Բնությունը պատրաստվում է ձմռան հանգստին

Давайте поможем им и сделаем кормушки.-Եկեք օգնենք նրանց սարքենք կերամաններ

3. Переведи на русский:

տերևաթափ-листопад

աշուն-осенн

ուժգին քամի-силний ветер

ամպրոպ-граза

կայծակ-молня

սունկ-гриб

արահետ-трапинка

Ծիրանի ծառը

Յուլիսիս Մաքոլին շատ վաղ արթնացավ և արևի տակ առաջին ճառագայթների տակ թռչկոտելով գնաց կով ունեցող հարևանի բակի ուղղությամբ։ Բակ հասնելով, Յուլիսիսը տեսավ կովը։ Փոքրիկ տղան կանգնեց և երկար դիտում էր։ Վերջապես կովատերը դուրս եկավ տնակից՝ ձեռքին մի դույլ և մի աթոռակ։ Մարդը մոտեցավ կովին և սկսեց կթել։ Յուլիսիսը ավելի մոտեցավ և կանգնեց մարդու ճիշտ ետևը։ Եվ, որովհետև դեռևս լավ չէր տեսնում, նա ծունկի եկավ համարյա կովի տակ։ Մարդը տղային տեսավ, բայց ոչինչ չասաց։ Նա շարունակեց կթել։ Իսկ կովն ահա շրջվեց և նայեց Յուլիսիսին, Յուլիսիսն էլ նայեց կովին։ Ըստ երևույթին, կենդանուն դուր չեկավ տղայի այդքան մոտ լինելը։ Յուլիսիսը ելավ կովի տակից, հեռացավ և շարունակեց դիտել։ Կովը իր հերթին նայում էր Յուլիսիսին այնպես, որ փոքրիկ տղան հասկացավ, որ իրենք բարեկամացան։

Տուն վերադառնալու ճանապարհին Յուլիսիսը կանգ առավ դիտելու, թե ինչպես է մյուս հարևանը ամբար շինում։ Այդ մարդը շատ բարձրահասակ էր, նյարդային և անհամբեր. նա չպետք է ձեռնարկեր այդպիսի աշխատանք։ Նա կատաղությամբ էր աշխատում, ամեն տեսակ սխալներ թույլ տալիս, Յուլիսիսը դիտում էր նրան ու ոչինչ չէր հասկանում։

Յուլիսիսը Սանթա Կլարա պողոտա վերադարձավ ճիշտ այն ժամանակ, երբ միստր Արենան հեծանիվով աշխատանքի էր գնում։ Մերի Արենան դռնից ձեռքով հրաժեշտ տվեց հորը և տուն մտավ։

Շաբաթ էր, Իթաքայի դպրոցականների ամենասիրելի օրը։ Փոքր- ինչ հեռու գտնվող մի տնից դուրս եկավ ութ֊ինը տարեկան մի տղա։ Յուլիսիսը ձեռքով ողջունեց այդ տղային և տղան պատասխանեց։ Այդ տղան Լայոնել Քեբոտն էր, որին թեև հարևանները հիմար էին համարում, սակայն մարդկային մի մեծ էակ էր, հավատարիմ, բարի և վեհանձն։ Մի պահ հետո Լայոնելը նորից նայեց Յուլիսիսին և, չիմանալով անելիքը, դարձյալ ձեռքով ողջունեց։ Յուլիսիսը պատասխանեց։ Այսպես այդ փոխադարձ ողջույնը շարունակվեց կանոնավոր ընդմիջումներով, մինչև որ Արայի մթերային խանութի կողքի տնից դուրս եկավ Օգյուստ Գոթլիբը։

կարդալ ավելին

Նախադասությունն ընդարձակի՛ր.

Արջը մրթմրթաց:

Սոված արջը անտառում մրմրթաց գայլի վրա:

բարձրաձայն կարդացե՛ք: Ո՞ւմ նախադասությունն է ամենաընդարձակը: Քանի՞ բառից է կազմված:

Նկարագրի՛ր քեզ:

Ա. Նկարագրի՛ր աչքերդ, ունքերդ, քիթդ, շրթունքներդ։

Կարդալ ավելին

Ողջույն ես Մհեր Բարսեղյանն եմ: Ես ինը տարեկան տղա եմ, 142 սանտիմետր եմ, իմ աչքերը շականակագույն են: Ես սիրում եմ ֆուտբոլ, բասկետբոլ, հոքեյ,հեծանիվ վարել, բակային խաղեր և սկեյտբորդ քշել:Շատ եմ սիրում տարբեր տեղեր ճամփորդել: Նոր տեղեր իմ համար բացահայտել: Ազատ ժամանակ ես սիրում եմ երգ լսել կամ իջնել բակ ընկերներիս հետ խաղամ: Երգիչներից սիրում եմ Eminem, Neffex, Miyagi, Twenty one pilots, alan walker, Mia Boyka և այլ երգիչներ:Նաև ես կարողանում եմ մոնտաժ անել և ֆոտոշոպ անել նայեք

Լավ եմ արել

1. Ես  իմ   ընտանիքի հետ ուղևորվեցի դեպի Ջերմուկ: Տանից դուրս եկանք ժամը 9:00-ին ու տեղ հասանք  ժամը 12:30-ին:  Ճանապարհին 30 րոպե  կանգ առանք ընդմիջելու: Որքա՞ն ժամանակում  առանց ընդմիջման  կհասնեինք  Երևանից  Ջերմուկ։

Լուծում. 

12 ժ 30 ր-9 ժ=3 ժ 30 ր։

 3 ժ 30 ր-30 ր=3 ժ

Կարդալ ավլեին

Վ.Սարոյան

Ջիմ անունով մի փոքրիկ տղա, բժիշկ Լուի Դևիի անդրանիկ ու միակ որդին, առաջին անգամ դպրոց գնաց: Նրա հայրը ֆրանսիացի էր, քառասնամյա թիկնեղ մի տղամարդ, որի պատանեկության տարիներն անցել էին աղքատության, ձախորդությունների ու փառամոլ երազանքների մեջ: Ջիմի մայրը մեռել էր տղայի ծնվելու ժամանակ, և միակ կինը, որին մտերիմ էր, շվեդուհի Էմին էր՝ իրենց տնտեսուհին:

Հենց նա էլ Ջիմին տոնական զգեստ հագցրեց ու տարավ դպրոց: Ջիմը սիրում էր Էմիին, բայց դադարեց սիրելուց, որովհետև նա իրեն դպրոց էր տանում: Ջիմն այդպես էլ ասաց նրան: Ամբողջ ճանապարհին նա այդ էր կրկնում:

— Ես քեզ չեմ սիրում,- ասում էր նա,- Էլ չեմ սիրում քեզ:

— Իսկ ես քեզ սիրում եմ,- պատասխանում էր տնտեսուհին:

— Բա էլ ինչո՞ւ ես ինձ դպրոց տանում:

Նա առաջ էլ էր զբոսնում Էմիի հետ, մի անգամ նույնիսկ կիրակնօրյա ցերեկային համերգ գնացին քաղաքային զբոսայգում, սակայն դպրոց գնալը բոլորովին այլ բան էր:

— Ինչո՞ւ ես ինձ դպրոց տանում,- ասաց նա:

— Բոլորն էլ պետք է դպրոց գնան,- ասաց տնտեսուհին:

— Իսկ դու գնացե՞լ ես:

— Չէ:

— Բա ես ինչո՞ւ պիտի գնամ:

— Այնտեղ քեզ դուր կգա,- ասաց տնտեսուհին:

կԱՐԴԱԼ ԱՎԵԼԻՆ

Հայերեն

Ալան Ալեքսանդր Միլն «Վինի Փու Արջուկը»

Հովհաննես Թումանյան «Սուտլիկ որսկանը»

«Սասնա Տուն» , 

Անտուան դը Սենտ-Էքզյուպերի «Փոքրիկ Իշխանը»,

Ջեյմս Մեթյու Բարրի «Փիթեր Փեն»

Ռադյարդ Քիփլինգ. «Թե ինչպես ուղտը դարձավ սապատավոր», «Թե ինչպես վերփոխվեց կետի կոկորդը», «Թե ինչպես գրվեց առաջին նամակը»

Հայ ժողովրդական հեքիաթներ «Իմաստուն տղան», «Ով ինչ անի իրեն կանի», «Աշխատասեր հարսը»

Մանկական աստվածաշունչ

Աստրիդ Լինդգրեն«Էմիլը Լյոնբերգյացի»

Ռուսերեն

В. Осеева «Печенье»,«Пёрышко»

Кукушка

Անգլերեն

«Just like mine», «Goldilocks and the big mess»

Արփա գետը հոսում է Վայոց ձորի մարզում և Նախիջևանի տարածքում: Արփան Արաքս գետի ձախ վտակն է: Արփա գետը սկիզբ է առնում Թեքսարի լեռների հորդառատ աղբյուրներից ՝ 3200 մ բարձրությունից: Ջերմուկ քաղաքից թեքվում է հյուսիս-արևելք և հոսում է Շարուրի դաշտերով: Երկարություն 128 կմ է,սնումը հիմնականում ձնաանձրևային է (այսինքն իր ջուրն ավելանում է անձրևաջրերից և ձյան հալված ջրերից ) : Ունի մեծ ու փոքր առուներ, որոնք օգտագործվում են դաշտերն ու այգիները ոռոգելու համար: Արաքսի մեջ է թափվում Նախիջևանի հանրապետության տարածքում: 1981 թվին կարուցվել է Արփա-Սևան ջրատարը, որի մոտ կառուցվել է Կեչուտի ջրամբար թունելը:

   Ասենք ինձ հետ ավելի հրաշք բաներ են պատահել:

Գնում եմ մի անգամ անտառով և անուշ անում ճանապարհին գնած քաղցր բալը:

Հանկարծ մի եղջերու դուրս եկավ: Ամրակազմ, գեղեցիկ, ճյուղավոր պոզերով մի եղջերու:

Իսկ ինձ մոտ՝ ոչ մի գնդակ:

Եղջերուն հանգիստ կանգնել, նայում էր ինձ. Կարծես գիտեր, որ հրացանս դատարկ է:

Բախտիցս մոտս մի քանի բալ էր մնացել, և ես հրացանս բալի կորիզով լցրի: Այո՛, այո՛, մի ծիծաղեք: Հրացանս լցրի սովորական կորիզով:

Հրացանը թնդաց, բայց եղջերուն միայն գլուխը թափահարեց:

Կորիզը կպավ ճակատին և ոչ մի վնաս չտվեց: Մի վայրկյանում նա անհետացավ թավ անտառում: Ես շատ ափսոսացի, որ այդպիսի գեղեցիկ կենդանուն ձեռիցս բաց թողի: Մի տարի հետո ես նորից որսի էի գնացել: Իհարկե, այդ ժամանակ ես բալի կորիզի պատմությունը բոլորովին մոռացել էի:

Ինչպե՜ս զարմացա, երբ անտառի խորքից ուղիղ դեմս դուրս եկավ մի հրաշալի եղջերու՝ պոզերի արանքին մի մեծ բալենի: Հավատացեք, որ շատ հրաշալի էր. ամրակազմ եղջերու՝ գլխին մի մեծ ծառ:

Իսկույն գլխի ընկա, որ այդ ծառը բուսնել է բալի այն փոքրիկ կորիզից, որով անցյալ տարի ես հրացանս լցրել և արձակել էի եղջերվի վրա:

Այս անգամ գնդակի պակասություն չունեի: Նշան բռնեցի, արձակեցի, և եղջերուն անկենդան գետնին ընկավ:

Այդպիսով, մի զարկից միանգամից ստացա և՛ տապակած միս, և՛ բալի կոմպոտ, որովհետև ծառը ծածկված էր խոշոր, հասուն բալերով:

Պետք է խոստովանեմ, որ այլևս այդպիսի համեղ բալ էլ կյանքումս չեմ կերել: