Автор: Մհեր Բարսեղյան

he is — he`s

she is — she`s

it is — it`s

I am — I`m

you are- you`re

they are — they`re

we are — we`re

Երբ տղան պոկեց վարդին վարդը ջղայնացավ տղաի վրա ու ծակեց նրան։ Տղայի մատը ցավաց և նա ասաց վարդին․

—Ինչո՞ւ ինձ ծակեցիր, ա՛յ սիրուն վարդ, ա՛յ քնքուշ վարդ։

— Ես այստեղից չեմ գնալու, այստեղ իմ ընկերներն են, ծնողներն են և իմ բոլոր ծանոթները։ Չի կարելի ինձ նման ծաղիկին պոկել տանել տուն և մոռանալ նրանց պահել, նրանց պետք է խնամել։

Տղան հասկացավ վարդին և ամեն օր ջրում էր ծաղիկներին, խնամում էր պահպանում էր բնությունը։

Լինում է, չի լինում մի աղքատ մարդ։ Էս աղքատ մարդը գնում է դառնում մի ձկնորսի շալակատար։ Օրական մի քանի ձուկ է աշխատում, տուն բերում, նրանով ապրում են ինքն ու կինը։

Մի անգամ էլ ձկնորսը մի սիրուն ձուկ է բռնում, տալիս իր շալակատարին, որ պահի, ինքն էլ ետ ջուրն է մտնում։ Էս շալակատարը գետափին նստած՝ նայում է նայում էն սիրուն ձկանն ու միտք անում.

-— Տեր աստված,— ասում է,— սա էլ, որ մեզ նման շունչ կենդանի է, դու ասա՝ սա՞ էլ մեզ նման ծնող ունի, ընկեր ունի, աշխարհքից բան է հասկանում, ուրախություն կամ ցավ է զգում՝ թե չէ…

Հենց էս մտածելու ժամանակ ձուկը լեզու է առնում.

— Լսի ,— ասում է,— մարդ-ախպեր։ Ընկերներիս հետ ես խաղում էի գետի ալիքների մեջ։ Ուրախությունից ինձ մոռացա ու անզգույշ ընկա ձկնորսի ուռկանը։ Հիմի, ով գիտի, իմ ծնողն ինձ որոնում է ու լաց է լինում, հիմի ընկերներս տխրել են։ Ես էլ, տեսնում ես, ինչպես եմ տանջվում, շունչս կտրում է ջրից դուրս։ Ուզում եմ էլ ետ գնամ ապրեմ ու խաղ անեմ նրանց հետ էն պաղ ու պարզ ջրերում։ Էնպես եմ ուզում, էնպես եմ ուզո՜ւմ… Եկ խեղճ արի, ազատ արա ինձ, բա´ց թող, բա´ց թող գնամ…

Читать далее «Խոսող ձուկը» →

My friend`s name is Armen. He is smart and happy boy. He is very friendly and kind. He likes to play football, chess and computer`s games. He have small eyes and small nose. He has black hair, brown eyes. We are always joking and playing togther.

—Hi, Armen. This is Mher. Where are you?

—I’m at home. Where are you?

—I’m at the park. Can you come and bring your skate?

—Sure! Are you skateboarding now?

—Yes, come here.

Стояла жаркая погода. На лесной полянке летали три бабочки. Одна была жёлтая, другая коричневая с красными пятнышками, а третья бабочка была голубая.

Опустились бабочки на большую красивую ромашку. Тут прилетели ещё две разноцветные бабочки и сели на ту же ромашку
Тесно было бабочкам, зато весело.

Իմ դիմակի երեսը կապույտ է, աչքերի գույնը՝ կարմիր, բերանը՝ նույնպես։ Քիթը սև ու կարմիր է, իմ դիմակը շատ սիրուն է և միշտ ժպտում է։ Դիմակս իմ դեմքին է նման։ Ես շատ երկար էի մտածել, թե ոնց նրան պատրաստեմ, որպեսզի նա գեղեցիկ լինի։